Mądrzy Rodzice

Mamy dla Ciebie darmowy ebook z książką wyjątkową, bo "Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie" to książka naprawdę wyjątkowa. Janusz Korczak zabierze Cię w podróż, która pomoże Ci zrozumieć świat dzieci. To kiedyś przecież był Twój świat, ale tak to już jest, że dorastając, zapominamy i coraz mniej go rozumiemy. Od niemowlęctwa po okres dojrzewania - niezwykła podróż. Stary Doktor pisze i jako lekarz, i jako obserwator społeczny, i jako pedagog. Niezwykłe jest to, że choć napisał tę książkę 100 lat temu, to jego spostrzeżenia i rady są wciąż aktualne.

DARMOWY EBOOK
Janusz Korczak
Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie
tylko dla prenumeratorów naszego newslettera











Nie obawiaj się. Nie będziemy zaśmiecać Twojej skrzynki. Nasz newsletter rozsyłamy rzadko, tylko wtedy, gdy mamy dla naszych Czytelników coś naprawdę ciekawego. Nie udostępniamy nikomu podanych nam adresów email. Nie będziemy też wysyłali maili z reklamami. Ponieważ Twoje imię i adres email uznajemy za dane osobowe, przysługują Ci wszelkie uprawnienia wynikające z Ustawy o ochronie danych osobowych. Masz prawo wglądu w swoje dane, ich poprawiania oraz usunięcia. W każdej chwili możesz zrezygnować z subskrypcji naszego newslettera.


Janusz KorczakJanusz Korczak - krótka biografia

Właściwie: Henryk Goldszmit, ps. „Stary Doktor” lub „Pan Doktor” (ur. 22 lipca 1878 lub 1879 w Warszawie, zm. w sierpniu 1942 w Treblince[4]) – polsko-żydowski lekarz, pedagog, pisarz, publicysta i działacz społeczny.

Teoretyk i praktyk wychowania, twórca oryginalnego systemu pracy z dziećmi, opartego na partnerstwie, samorządnych procedurach i instytucjach oraz pobudzaniu samowychowania. Badacz świata dzieci. Był pionierem działań w dziedzinie diagnozowania wychowawczego oraz prekursorem działań na rzecz praw dziecka-człowieka. W 1926 zainicjował pierwsze pismo redagowane w większości przez dzieci – „Mały Przegląd”.

Od lat młodzieńczych interesował się teoriami progresywizmu pedagogicznego, m.in. spuścizną Johanna Heinricha Pestalozziego. W lecie 1899 przebywał w Szwajcarii by poznać jego działalność i twórczość pedagogiczną. Popierał założenia programu „nowego wychowania” Johna Deweya i prac Owidiusza Decrloy'ego, Marii Montessori. Korczak był zwolennikiem emancypacji dziecka i poszanowania jego praw. Chciał organizować społeczeństwo dziecięce na zasadach sprawiedliwości, równych praw i obowiązków[48]. W placówkach korczakowskich życie wewnętrzne organizowały takie instytucje jak sejm (dziecięcy parlament), sąd i redagowana w nich prasa. Był wykładowcą w Państwowym Instytucie Pedagogiki Specjalnej i Wolnej Wszechnicy Polskiej.

Razem ze Stefanią Wilczyńską założył i prowadził w latach 1912–1942 Dom Sierot – dla dzieci żydowskich w Warszawie. Siedziba Domu Sierot znajdował się przy ulicy Krochmalnej 92 (obecnie Jaktorowska 6). Budynek został wybudowany przez Towarzystwo „Pomoc dla Sierot”, które także finansowało działalność nowej placówki. W listopadzie 1940 Dom Sierot został przeniesiony do getta na ulicę Chłodną 33 do budynku Państwowej Szkoły Handlowej im. J. i M. Roeslerów. Przyjaciele Korczaka byli gotowi umożliwić mu wyjście z getta i zorganizowanie kryjówki po „aryjskiej” stronie, jednak on sam nie był tym nigdy zainteresowany. Korczak, pracownicy (m.in. Stefania Wilczyńska, Natalia Poz, Róża Lipiec-Jakubowska i Róża Sztokman-Azrylewicz) i ok. 200 wychowanków – został wywieziony do obozu zagłady w Treblince podczas tzw. wielkiej akcji likwidacyjnej warszawskiego getta


Janusz KorczakZnani o Januszu Korczaku

„Korczak wyzwalał prawdę już wprost obecnością swoją. Każdy w obcowaniu z nim stawał się sobą – był sobą. Czuło się całą małość frazesów, zakłamania i form nieistotnych. Tęskniło się wprost do tej prostoty i czystości myśli, którą niosły ludziom prócz smutku i zadumy, jego dziwne, dobre oczy”

Maria Grzegorzewska

„Korczak stał poza oficjalnymi wyznaniami, chociaż tak często mówił o Bogu i wracał do Biblii. Na grobie swej matki wyrył napis z Pięcioksięgu: < Nie zapomniałem Twoich przykazań ani ich nie przestępowałem>[...] Nie był formalnie związany przez chrzest z Jezusem, ale ile z jego życia i śmierci możemy się uczyć my, chrześcijanie”

ks. Jan Twardowski

„Moim świętym epoki pieców jest doktor Goldszmit. I jeśli mi się zdarzy zrobić coś niezłego, okazać trochę życzliwości bliźniemu albo napisać kilka ładnych słów lub zdań – zawsze mi się wtedy wydaje, że pomodliłem się do Starego Doktora”

Tadeusz Konwicki

„Skromny w swych sądach o wszechświecie, głęboko przywiązany do zasad etyki bez sankcji, ukazuje nam także zagadkę rzeczywiście nadludzkiej siły miłości. [...] Korczak i Kolbe spotykają się z sobą, gdy dochodzi do czynu, który możliwy jest tylko dzięki temu samemu tajemniczemu darowi miłości”

Czesław Miłosz

© Mądrzy Rodzice / Firmovo - Magdalena Śpiewak, Warszawa, Polska 2017. Wszelkie prawa zastrzeżone.